یک روزنامه نگار در گفتگو با میزبان هنر:

مهدی خلیلی گفت: مسائل اقتصادی باعث تعطیلی رسانه ها می شود که این امری خطرناک برای جامعه است.


مهدی خلیلی روزنامه نگاری است که تحصیلات خود را در رشته پژوهش علوم اجتماعی به پایان رسانده و از سال 1377، فعالیت رسانه ای اش را در شهر ساری و با نشریه «پیک شمال» آغاز کرده است.
پس از پایان کار در این نشریه وارد دنیای حرفه ای روزنامه نگاری می شود و مدت ها برای بخش بازارچه روزنامه همشهری، سرویس های فرهنگی و اجتماعی روزنامه کارون، تفاهم و.. قلم زده است.
خلیلی مدیر مسئول نشریه «آشیانه خوشبختی»، مجله ایران خودرو و سردبیر روزنامه زنگ توسعه هم بوده است و به گفته خود در حوزه مطبوعات به جز صفحه آرایی، همه کار انجام داده است.
وی درباره هدف از حضورش در عرصه مطبوعات و روزنامه نگاری به خبرنگار فرهنگی میزبان هنر گفت: از کودکی به نوشتن علاقه داشتم و مینوشتم. کلاس دوم راهنمایی بودم  یکبار معلم زبانمان از من پرسید «تو میخواهی چیکاره شوی؟» در پاسخ گفتم: ژورنالیست؛ روزنامه رسانه ای است که مثل کتاب تخصصی نیست و عمومی است و راحت تر می شود از طریق آن به مردم آگاهی داد.  
خلیلی در پاسخ به اینکه هنگام نگارش و انتشار مطالب کدام مسائل برای شما اولویت دارد اظهار کرد: سعی کردم در هر موقعیتی احترام به خواننده را حفظ کنم، یعنی برای من مهم است وقتی خواننده وقت و سرمایه خود را برای خواندن یک نشریه صرف می کند، آن روزنامه کسل کننده نباشد و بتوانم با هنری که در دست دارم برای دقایقی مردم را سرگرم کنم.
وی ضمن اشاره به علاقه وافر خود به حوزه فرهنگی و اجتماعی بیان کرد: حتی در مجله ایران خودرو با اینکه مسئولین آن توجه خاصی به بخش فنی و امور تخصصی خودرو داشتند، سرویس فرهنگی را فعال کردم، با مدیران شرکت صحبت کرده و به آنها گفتم که میتوان از خودرو هم به عنوان یک پدیده فرهنگی استفاده کرد، برهمین اساس از چند تن از جامعه شناسان و محسن هاشمی درباره فرهنگ خودرو و همچنین دکتر جاوید موسیقیدانی که بیش از 80 ترانه با موضوع خودرو تولید کرده است گفتگو گرفتیم.
این مدیرمسئول جوان با بیان اینکه مسائل مالی علت اصلی تعطیلی نشریه های «آشیانه خوشبختی» و روزنامه «زنگ توسعه» بوده است تشریح کرد: تامین هزینه های هردو نشریه بر عهده خودمان بود، وزارت ارشاد اصلا کمک نمیکرد؛ قیمت کاغذ بالا رفت و درست زمانی که داشتیم در مطبوعات جایگاه خودمان را پیدا میکردیم نشریه ها تعطیل شد.
وی افزود: در برهه زمانی بسیار کوتاه 2 نشریه را تشییع کردیم که این اتفاق تاسف انگیزی است زیرا رسانه شعور و حیات یک جامعه است، جامعه ای که در آن رسانه مهم باشد قطعا جامعه پویایی خواهد بود.
خلیلی پایین بودن تیراژ روزنامه ها را یک مسئله نگران کننده دانست و گفت: در حال حاضر پرتیراژترین روزنامه کشور 1000 تایی چاپ می شود که آن هم همه شماره هایش به فروش نمی رود، اینکه فضای مجازی تیراژ روزنامه ها را پایین آورده است بهانه ای بیش نیست؛ مگر در جوامع غربی که تکنولوژی هایشان از کشور ما پیشرفته تر است، چاپ کتاب، روزنامه و... تعطیل شده است؟
وی در توضیح بیشتر از مشکلات فعلی مطبوعات بیان کرد: کم بودن میزان مطالعه مردم یکی از مشکلات است که باید علمی تر به آن بپردازیم، زیرا به نظر من میزان مطالعه مردم نسبت به 10 سال پیش اتفاقا افزایش یافته است، مسئله مهم این است که متاسفانه ارشاد در فعالیت های خود دنبال کم کردن هزینه هاست، توجه نمی کند که این فعالیت ها هزینه نیست بلکه نوعی سرمایه گذاری است. مردم باید یادبگیرند، سواد رسانه ای داشته باشند و بدانند منبع خبری چیست و کدام اخبار موثق است.
ناشر و نویسنده کشورمان در پاسخ به اینکه در حال حاضر ارتباط خبرنگاران با مطالعه چگونه است اظهار کرد: خبرنگار باید با مطالعه مانوس باشد. اما این ارتباط قوی چندسالی است که کمرنگ شده است، متاسفانه این شعار که تا چندسال آینده مطبوعات کاغذی جمع و رسانه های مجازی جایگزین آنها می شود در کشور ما زودتر اتفاق می افتد.
خلیلی از کم توجهی مسئولین نسبت به امور فرهنگی کشور انتقاد کرد و گفت: چرا برای هرچیز در کشور بودجه است و فقط برای فرهنگ نیست؟ وزارت ارشاد استراتژی مدیریت ندارد، فرهنگ مطالعه باید از مدارس آغاز شود، وزارت ارشاد و آموزش و پرورش نمیدانند که مطالعه باید به یک نیاز اساسی در جامعه تبدیل شود؛
وی افزود: اگر وزارت ارشاد بودجه فرهنگی ندارد حداقل فضا را آزادتر بگذارد، امسال هم به دلیل  اعتراض های سال های گذشته نمایشگاه مطبوعات را برگزار نکردند و گفتند بودجه نداریم.  
این روزنامه نگار جوان رویکرد رسانه ها را تحلیل کرد و گفت: کشورهای مدرن برای خبر پول میدهد، رسانه ها خصوصی هستند، اگر کسی پول ندهد و خبر کار نشود کسی هم خریدار آن نشریه نیست اما در کشور ما برعکس است؛ اکثر روزنامه ها یا دولتی و یا وابسته به دولت هستند، این نوع کار خوب نیست زیرا وقتی یک رسانه به طور مثال وابسته به شهرداری است باید همیشه مدح شهردار را بنویسد.
خلیلی ادامه داد: بنابراین مردمی که این روزنامه ها را می خوانند می بینند که مطالب کار شده برآمده از حرف ها و درددل هایشان نیست، باید توجه کنیم مردم به همان اندازه که سواد رسانه ای را نمیدانند از آن طرف هم پیگیر رسانه ها هستند و در نهایت به حقیقت مسائل پی میبرند.
وی تاکید کرد: خبرنگاران پل ارتباطی مردم و مسئولین هستند و نباید سخنگوی مدیران باشند.

 

انتهای پیام/

اشتراک گذاری: