شاعر آیینی کشور در مورد کارهای خود و وجود برخی آسیب ها در شعر آیینی سخن گفت.

به گزارش زهرا علیزاده خبرنگار سرویس فرهنگی-مذهبی میزبان هنر ؛ در سال های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی شعر آیینی در کشور رونق فراوانی گرفت و در این عرصه شاعران فراوانی فعالیت کرده اند.

امروز جوانان بسیاری با شوق و علاقه زیاد شعر آیینی می گویند و مروج فرهنگ دین مبین اسلام و مذهب شیعه جعفری هستند.برای اینکه با جوانان مستعد و پرتلاش این رشته آشنا شویم که به تازگی کتاب اشعارش هم به چاپ رسیده است به سراغ یکی از آنها رفته و با او در مورد موضوعات مختلف شعر آیینی به گفتگو نشسته ایم. حامد فروغی یکی از شاعران جوان این حوزه است که در محضر اساتید بزرگی کسب فیض کرده و امروز به همراه مداحان اهل بیت (ع) به دستگاه امام حسین(ع) خدمت می کند.


در ابتدا لطفا خودتان را معرفی نمایید.
 حامد فروغی هستم، متولد ۱۳۶۴ ساکن شهر تهران در خانواده ای مذهبی به دنیا آمدم. از همان دوران کودکی، تحت تاثیر محیط خانواده، ارادتمند خاندان عصمت و طهارت بودم و علاقه فراوان به مجالس روضه خوانی ، سینه زنی داشتم و دارم.


جناب فروغی چگونگي علاقه و پرداختن به شعر وشاعري را برايمان توضيح دهيد.
به قول معروف «عشق آمدني بود نه آموختني» علاقه به هر هنري دروجود بشر ذاتي است كه درطول زمان و با پرورش صحيح مي توان آن را به مراتب عالي رساند.ياد دارم در دوران نوجوانی هر شعري كه از راديو یا تلوزيون پخش مي شد، و یا اینکه در جلسات روضه و مداحی می شنیدم در دفتري يادداشت مي كردم و بسيار برايم دلنشين بود.
در زمان دبیرستان بیشتر مطالبی را در قالب دلنوشته می نوشتم و حتی در زمان دانشجویی عضو تحریریه دانشگاه بودم و مطالب فرهنگی و اجتماعی را می نوشتم .
از همان دوران نوجوانی که به جلسات هیئت هفتگی می رفتم با اساتیدی چون علی اکبر لطیفیان و جواد حیدری آشنا شدم و از منبر و اشعار این بزرگواران بهره می بردم و با توجه به علاقه و ذوقی که داشتم کم کم این ذوق باعث شد شعر های دست و پا شکسته ای بسرایم که از سال ۹۱ به صورت جدی سرودن شعر را شروع کردم که البته این نعمت را لطف و عنایت اهل بیت علیهم السلام می دانم . وگرنه من از خودم هیچم و اگرم شعری هست همه از وجود و توجه و عنایت اهل بیت علیهم السلام هست .


آیا اشعاری که می گویید در لحظه به ذهنتان می رسد؟
ببینید ما در شعر آئینی یه بحث تکنیک و فنی داریم و یه بحث اخلاص ، شعر دو بخش دارد یا کوششی است یا جوشش. شعر کوششی به نظر بنده شاید چنگی به دل نزند ، شاعر با آن سواد شعری خود و با چینش ردیف و کافیه شعر می سراید اما شعر جوششی از یک منبع الهام بخش است و قطعا توجه و نظر اهل بیت در شعر دخیل است .‌

آیا از محضر اساتید هم استفاده کرده اید؟
بله ؛ از اساتید و بزرگوارانی چون علی اکبر لطیفیان و جواد حیدری و در زمینه ادبیات شعری و عروض و قافیه از استاد عباس دبستانی و سایر بزرگواران که در حالات من موثر بوده اند .

آیا غیر از اشعار آئینی و مذهبی اشعار دیگری هم گفته اید؟
خیلی کم.اما شعر اجتماعی هم می گویم که در نهایت با منطق اهل بیت(ع) جمع بندی می کنیم.بهتر است ما اشعار اجتماعی خود را از منابع مذهبی دریافت کنیم.در واقع بسیاری از معضلات اجتماعی را می توان با زبان شعر گفت و آن را حل کرد.شعر یک رسانه قوی و یک سلاح قدرتمند است.چون شعر با ضمیر انسان کار دارد.یکی از نکات جالب در مورد شعر این است که محدوده جغرافیایی و زبان نیز تعریف نمی شود و اگر شعر قوی باشد، به هر زبانی که برگردانده شود، قابل فهم و درک است.شعر زبان ملل مختلف است.


از آنجایی که شما در فضای مجازی فعال هستید به ما بگویید این فضا چقدر می تواند در گسترش کمی و کیفی شعر هیات اثرگذار باشد؟
اجازه بدهید دو جمله از حضرت اقا و آقای جوادی در توصیف فضای مجازی بگویم. اقای جوادی جمله ای دارند که می گوید: اگر قرار بود پیامبر دیگری دوباره بیاید، در خصوص فضای مجازی می آمد.
حضرت آقا می گویند: من اگر رهبر نمی شدم، رئیس فضای مجازی  میشدم. این نشان دهنده ی اهمیت و تاثیرگذاری بسیار زیادِ فضای مجازی است. اگر بتوانیم در فضای مجازی موفق عمل کنیم تحول شگرفی را رقم خواهیم زد
در یک هیات ۱۰۰ نفر حضور دارند اما در فضای مجازی به قول  حاج محمود کریمی شب عاشورا ۱۳ /۱۴ میلیون بازدید از کشورهای دیگر را داریم


چگونه می توان یک شعر با کیفیت درخور دستگاه اهل بیت(ع) سرود که مضامین در آن نهفته باشد؟متاسفانه برخی موارد دیده می شود که اشغار منتسب به اهل بیت(ع) از کیفیت بالایی برخوردار نیست.نظر شما چیست؟

به نظرم من باید برای انتخاب شعر سواد کافی وجود داشته باشد.اولا مداح باید خودش سواد نقد شعر را داشته باشد و جلسه را بشناسدو شعر مناسب آن را انتخاب کند.باید بتوانیم مضامین اهل بیت(ع) را در شعر قرار دهیم.وقتی ما جوانان احوالات بزرگان خود را در عرصه شعر شاعری می خوانیم، متوجه می شویم که آنها چه سختی هایی کشیده اند و چه کتاب هایی را خوانده اند.


خواندن این کتاب ها چقدر وقت می خواهد؟
یک عمر زمان می خواهد. من از هفده هجده سالگی مقتل خوانی کرده ام و البته کتاب های دیگری هم خوانده ام .در ادامه پاسخ به سوال قبلی شما باید بگویم هرکسی که در دستگاه اهل بیت(ع) خدمت می کند دوست دارد بهترین را برای آنها انجام دهد.اما گاهی اوقات انتخاب های ناآگاهانه موجب خواندن این اشعار می شود.البته هم اکنون سطح سواد و درک مستمعین بسیار بالا است و اشعار ضعیف طرفدار ندارد.در این دستگاه تمام حرف این است که مداح یا شاعر یا هرکس دیگری توکلش به خدا باشد و با توسل به اهل بیت(ع) ، با اخلاص کار کند.بعضی از افراد دوست دارند به هر قیمتی یک کار جدید بخوانند و متاسفانه این ها آسیب است.گاهی اوقات برخی افراد در دستگاه امام حسین(ع) دعوت به خود می کنند نه دعوت به سیدالشهدا(ع)


کمی از برزخ عشق کتاب شعری که به چاپ رسیده بگوئید .
کتاب برزخ عشق مجموعه ای شامل ۹۰ شعر غزل و مثنوی در زمینه مرثیه و مدح اهلبیت علیهم السلام که در ۲۵۹ صفحه که توسط انتشارات ساحل زندگی به چاپ رسیده است و از آن جایی که به شخصیت برجسته خانم حضرت رباب (سلام الله علیها ) همسر با وفای سیدالشهداء علاقه‌مند بودم این اشعار را به ساحت بزرگوار ایشان تقدیم کردم. حضرت رباب (سلام الله علیها ) تنها کسی بودند که با سیدالشهداء نتوانستند وداع کنند. «برزخ عشق»، عشقی میان حضرت رباب سلام الله علیها و امام حسین علیه السلام و حضرت علی اصغر علیه السلام است.


در این سن و سال اگر به شما بگویند که دوست دارید ۵۰ سال آینده در حوزه ی شعر و شاعری به چه جایگاهی برسید، الگوی شما چیست؟

به نظر من "محبوبیت" در هر زمینه ای گذراست و می تواند پایدار هم نباشد 
من از صمیم قلب آرزو می کنم که یک بیت یا حتی یک مصرعی را خود اهل بیت از ما قبول کنند که بعد از مرگ هم به عنوان صدقه ی جاریه کابرد داشته باشد از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است: «هر کس درباره ما بیت شعری بسراید خداوند خانه ای برایش در بهشت می سازد.» و همچنین
ابوهارون مکفوف از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که به او فرمود: ای ابوهارون! شعری درباره امام حسین (علیه السلام) بسرای» وی چنین کرد و امام گریست. فرمود که برایم همانگونه بسرای که در جمع خود می سرایید‌. وی چنین سرود. از مزار حسین بگذر و به استخوان های پاکش خطاب کن ......
امام گریست و فرمود که باز هم بخوان. ابوهارون قصیده دیگری خواند و امام باز هم گریست و صدای گریه از درون خانه هم به گوش رسید.چون وی از شعر خواندن فارغ شد امام فرمود:

«ای ابوهارون! هر که برای حسین شعری سراید و خود بگرید و ده نفر را بگریاند، بهشت برایش واجب گردد، و هر که برای حسین شعری سراید و خود بگرید و پنج نفر را بگریاند بهشت برایش واجب گردد، هر که برای حسین شعری سراید و خود بگرید و یک نفر را بگریاند ،بهشت برایش واجب گردد.


جناب فروغی در پایان، اگر سخن آخری دارید و یا اینکه به کسانی که علاقمندند در وادی شعر گام بردارند، سفارشی دارید بفرمائید ؟
من کوچک تر از آنی هستم که بخواهم سفارشی کنم اما توصیه میکنم به دوستان اگر استعداد و ذوقی در خود یافتند، با مطالعه آثار شعرای برجسته و کتابهایی که در مورد چگونگی سرودن شعر نوشته شده، این ذوق را در خود پرورش دهند و نیز می توانند با شرکت در جلسات آموزشی از متخصصان استفاده کنند و با حضور در جلسات روضه و هیات امام حسین حالات روحی و معنوی خود را ارتقا دهند و امیدوارم بتوانیم با سرودن اشعار مضمونی فرهنگ دین اسلام را در جامعه اشاعه دهیم . یا علی

اشتراک گذاری: